opa N
Dit is mijn opa. De vader van mijn vader. Mijn Perzische opa. Opa N.
Hij was geen typische opa. Niet zo eentje waar je eendjes mee gaat voeren of die je mee naar de speeltuin neemt. Niet zoals mijn andere opa.
Andere opa woonde dan ook redelijk dichtbij. Opa N woonde eerst in Teheran en later in Los Angeles.
Niet om de hoek en zo vaak zag ik hem dan ook niet.
Maar als ik hem zag dan wist ik dat het goed was. Dat hij mijn opa was en ik zijn kleindochter. We hielden van elkaar.
Ik had een speciale band met hem. Als kinderen van zijn jongste zoon, hadden we toch min of meer een streepje voor.
Al was de band met mijn vader, zo hoorde ik later, niet altijd even goed geweest.
Opa N was geen man, maar een heer. Altijd strak in pak en verzorgd. De laatste dagen van zijn leven zorgde hij er zelfs voor dat zijn haar nog zwart geverfd was.
Best raar, als je weet dat hij voor zijn beroep juist vaak op zijn knieën in het zand zat. Hij was namelijk archeoloog.
Naast archeoloog was hij ook gokker. In zijn leven pokerde hij er behoorlijk wat geld doorheen. Backgammon, daar was hij ook erg goed in. Er zijn zelfs nog foto's van hem met zijn backgammonvriendin Lucille Ball.
Mijn opa hield van het leven. En van mooie vrouwen. Perzische mannen mochten legitiem vreemdgaan en dat deed hij dan ook.
Daarom heeft mijn vader een hekel aan gokken en aan vreemdgaan. Maar over zijn vader spreekt hij alleen nog maar met liefde.
Opa N was dan ook een man om van te houden, al waren niet al zijn 'hobby's' even leuk.
Toen hij ooit bij ons in Nederland was, doodziek werd en met spoed in het ziekenhuis werd opgenomen, wond hij de verpleegsters (die het normaal toch heel druk hebben) om zijn vinger. Met zijn persoonlijkheid kreeg hij het voor elkaar dat ze alles voor hem deden. Mijn moeder ging op bezoek en trof twee zusters op zijn kamer aan. Een zat zijn haar te verven en de ander vijlde zijn nagels.
Tot het eind was hij een charmeur. Een charmeur met dictatoriale trekjes. Die je geen dingen vroeg maar opdroeg.
Een flamboyante man met een enorm charisma.
Iemand van wie het jammer is, dat hij er niet meer is, omdat hij de wereld kleur gaf. Ookal is hij heel oud geworden en heeft hij volop van zijn leven genoten.
Ik ben trots op mijn opa N. 20 jaar geleden overleed hij. Ik denk niet dagelijks meer aan hem, maar soms komt hij opeens voorbij in mijn gedachten en dan mis ik hem. De keurige heer in het pak. Mijn charmante opa N.
Dit logje is in navolging van Esther's log over oude foto's. En omdat ik voor een log op het Niet Lief Collectief gisteren bij mijn ouders door wat foto-albums heen moest (gaat dat zien overigens, die logjes op Niet Lief).
Al twaalf reacties
Trackback link: http://desalniettemin.com/pivot/tb.php?tb_id=863
