bij de ingang van de Albert Heijn
"Die", hoorde ik een klein jongetje aan een ander klein jongetje vragen terwijl hij naar mij wees."Nee", zei het andere jongetje vastbesloten. "Die is zelf moeder".
"Nee man, die loopt op Nikes die is echt geen moeder".
Ik grinnikte om de conversatie en draaide me om om te vragen wat er precies met mij, mijn eventuele moederschap en mijn Nikes aan de hand was.
"Wat willen jullie weten", vroeg ik toen ik omgedraaid voor de ventjes stond.
Schuchter keken ze me aan en vervolgens waren ze stil. Een moment of wat later begon het jongetje dat mij geen moeder vond omdat ik op Nikes liep, te stotteren: "Nou wij vroegen ons af of u kinderen heeft".
"Waarom willen jullie dat weten", vroeg ik ze. Want ik kon me niet voorstellen dat de jongetjes van een jaar of acht dit wilden weten omdat ze zich afvroegen of date-able ben.
"Omdat", antwoordde het jongetje, "we dan willen vragen of wij uw voetbalplaatjes mogen".
"Dat mag", zei ik vertederd en vervolgens kocht ik kattengrind, wasmiddel voor de witte was en kleurwasmiddel, terwijl ik dat alle drie eigenlijk nog niet nodig had.
Leve de marketingcapaciteiten van de grootste die toch altijd op de kleintjes blijft letten.
Al veertien reacties
Trackback link: http://desalniettemin.com/pivot/tb.php?tb_id=1082
