'Zich eigenschappen aanmeten en daarover opscheppen is in wezen vrijwillig bekennen dat je ze niet hebt.'

A. Schopenhauer

de geefbereidheid voor Haïti

Vanmorgen luisterde ik in de auto de volgende column van Joep van Deudekom bij Giel op 3fm: *klik*
Het gaat om het laatste gedeelte. De geefbereidheid voor Haïti. Want man o man wat ben ik het met hem eens.
Ga die column luisteren en mocht je niet gegeven hebben, en al geef je maar heel weinig, doe het wel. Alsjeblieft. Druppeltjes op gloeiende platen worden stoom en stoom wordt uiteindelijk weer regen. Toch?

Man houdt foto van zijn vermiste dochter omhoog.
bron foto: FT.com

SMS: HAITI naar 3010 (1 x €1,50) en help mee!!

14 januari

Op 14 januari trouwde Marilyn Monroe met Joe DiMaggio.
Op 14 januari brak in Amsterdam een spoorwegstaking uit.
Op 14 januari begon Maarten Luther zijn studie aan de universiteit van Erfurt.
Op 14 januari werd de lopende band geïntroduceerd door Henry Ford.
Op 14 januari won de Nederlandse hockeyploeg in Karachi voor de eerste keer de Champions Trophy.
Op 14 januari landde de ruimtesonde Huygens op de Saturnusmaan Titan.
Op 14 januari overleed Frank Govers.
Op 14 januari werd ik geboren en ben ik dus jarig.

Verhalen

We zaten aan de bar. Hij een biertje, ik een witte wijn.
Buiten sneeuwde het, binnen was het was het warm en knus.
Ik had hem al een maand niet meer gezien en dus een hoop te vertellen.
We kletsten over het leven, de liefde, werk en vrienden. De onderwerpen waar vrienden het normaliter over hebben.

We bestelden nog twee laatste drankjes. Het werd al laat en hij had de volgende dag een belangrijke afspraak.
"Trouwens", zei ik. "Voordat ik het vergeet, ik heb je sleutels bij me".
"Fijn", antwoordde hij.
"Hier... kan jij ze even van m'n sleutelbos afhalen, ik wil mijn nagels niet breken".
"Natuurlijk", zei hij schoof de sleutels van mijn bos af.
De barman schonk mijn glas vol en bekeek ons vanuit zijn ooghoek.
Verderop zaten twee meisjes aan de bar die nu ook naar ons keken en even later iets in elkaars oor fluisterden.

Duizenden keren verzon ik verhalen over mensen die ik niet ken.
Het meisje in het tramhokje met de treurige blik, die net was gedumpt door haar vriendje.
De jongen die blij door zijn telefoon riep: "Het is gelukt" en die een vriend belde om te vertellen dat hij was aangenomen.
Het oude vrouwtje dat elke dag door mijn straat schuifelt met haar hondje en die ooit een bekende pianiste was.

Nu verzon iemand wellicht een verhaal over ons, dat we een laatste ontmoeting hadden in de kroeg waar we beiden nooit meer zouden komen en ik hem de sleutels van zijn huis terug gaf.
Het was alleen geen laatste ontmoeting en ik gaf hem niet de sleutels van zijn huis terug, maar van zijn kantoor.
Omdat ik de afgelopen maanden hem af en toe hielp met projecten, maar volgende week weer 'echt' ga werken voor een nieuwe werkgever.

"Fiets je voorzichtig", zei ik en gaf hem een kus op zijn wang.
"Ja, wandel jij ook voorzichtig?"
"Zal ik doen".
"En nog bedankt voor je hulp de afgelopen maanden".
"Graag gedaan. Ik was blij dat ik kon helpen".
"Ik zie je volgende week op je verjaardag".
"Tot volgende week".

Hij fietste de ene kant op en ik wandelde de andere kant op naar huis.
Het was opgehouden met sneeuwen maar nog steeds erg koud.
Ik wierp nog een blik de kroeg in. De meisjes aan de bar bekeken me met een blik vol medelijden.

de handige verkoopster

"Deze staat jou volgens mij ook heel mooi", zegt de kledingverkoopster terwijl ze me een prachtig Petrol kleurig zijden jurkje laat zien. "Pas hem even aan".
Aangezien ik heel gehoorzaam ben en dol op Petrol, doe ik het.

"En", vraagt ze als ik voor de spiegel sta.
"Hmm", murmel ik. "Ik weet het niet. Moet hier denk ik nog wat feestdagenkilootjes voor kwijtraken. Nu staat 'ie niet zo mooi".

Over mijn schouder kijkt en keurt ze mee. "Valt wel mee toch", zegt ze met een knipoog. Ze is waarschijnlijk wel meer vrouwen die zeuren over de feestdagenkilo's gewend.
"Ja het valt ook wel mee. Maar dan heb ik tenminste een doel. Mag ik als het er af is, weer nieuwe jurkjes kopen. Al vind ik hem wel heel erg mooi", zeg ik terwijl ik mezelf van alle kanten bekijk en nog wat stof wijder trek zodat je mijn 'oneffenheden' iets minder goed ziet.
"Weet je", zegt de verkoopster die mijn twijfel duidelijk opmerkt. "Dat er heel veel vrouwen zijn die twee garderobes hebben. Een voor de skinny days en een voor de jojoweken?"

Overigens kocht ik het jurkje niet. Twee van mijn alles - in - een - goede - voornemens waren namelijk daadkracht en discipline. Over drie kilo mag ik het jurkje pas kopen. Zal je zien dat het er dan niet meer is.

de Slee mét stuur

Een vader trekt zijn zoontje voort op een slee over de straat. Er ligt verse sneeuw waar nog geen autobandenspoor in te vinden is. De vader en zoon zijn er vroeg bij.
Halverwege de straat stopt de vader. "Kijk", zegt hij, terwijl hij naar een auto wijst. "Mijn auto is helemaal ingesneeuwd".
"Waar is je auto dan", zegt het dik ingepakte jongetje achter op de slee.
"Daar", antwoordt de man en wijst nog een keer. Hij kijkt er moeilijk bij. "Dat wordt morgen weer gedoe op de weg", mokt hij. "Vandaag was thuiswerkdag, maar morgen moet ik weer aan de bak".
Het jongetje achterop de slee knikt alsof hij het gedoe op de weg volkomen begrijpt. Alsof hij alles weet van files, niet startende accu's en ramen moeten krabben. "Tja", zegt hij. "Weet je nog die blauwe slee met stuur die ik wilde hebben voor kerst?"
"Ja", knikt de vader onbegrijpend.
"Als ik die slee nou had gekregen, dan had je die morgen kunnen lenen om naar je werk te gaan".